Lyramids Post

De laatste post

2009-04-04T01:10:00.002+02:00

U leest het goed, waarde lezer, dit is het allerlaatste bericht dat ik op mijn weblog plaats.
Niet zonder gemengde gevoelens, want enerzijds ben ik best wel tevreden over mijn prestaties van de afgelopen jaren, maar anderzijds geeft het medium me niet meer de gewenste voldoening.
Het is niet zo dat ik jullie niets meer te vertellen heb, maar ik kan de moed niet meer opbrengen om overdag te observeren, te beleven of kritisch te lezen en dan naderhand die gedachten in een zinvolle tekst neer te schrijven en te publiceren.
Het is vooral het gebrek aan een dialoog, via de commentaren, dat me ontgoochelde. Maar dit is wellicht eigen aan deze tijd, waarin we vooral ondergaan en onze bedenkingen aan de toog ventileren met gelijkgezinde. Kortom, ik ben blij dat ik het gehad heb, maar ik zal het geen moment missen!

Verwondering alom

2009-03-03T23:18:00.001+01:00

In een digitale nieuwsbrief las ik het volgende: "New research looks at the effects of sustainable crop management as a means of reducing the negative impacts of LUC."

Hoezo, negatieve impact van mezelf?
LUC is blijkbaar een gangbare afkorting voor 'land use change'.

Selecte concertagenda

2009-02-05T23:06:00.002+01:00

Sinds enkele jaren tip ik een selectie concerten uit het grote aanbod. Ik streef geen volledigheid na, maar waardeer suggesties en aanvullingen.

Woe 18/02 - The Bony King of Nowhere - Ancienne Belgique
Zo 22/02 - Vetiver - Botanique
Woe 25/02 - Rachael Yamagata - Ancienne Belgique
Zo 1/03 - Balanescu Quartet - Ancienne Belgique
Za 7/03 - Elysian Fields - Botanique
Za 7/03 - Josh Tillman - Botanique
Zo 22/03 - Lyle Lovett - Ancienne Belgique
Di 7/04 - Alela Diane + William Elliott Whitmore - Ancienne Belgique
Woe 22/04 - Bonnie 'Prince' Billy - Ancienne Belgique
Woe 6/05 - Beirut - Koninklijk Circus
Woe 6/05 - Tom Russell - Ancienne Belgique
Do 7/05 - Woven Hand - Koninklijk Circus
Za 9/05 - Andrew Bird - Koninklijk Circus
Za 16/05 - Great Lake Swimmers - Botanique

Zoals de olifanten

2009-02-04T00:57:00.002+01:00

So for those of you falling in love,
Keep it kind, keep it good, keep it right.
Throw yourself in the midst of danger,
But keep one eye open at night.

Uit: "Elephants" - Rachael Yamagata

Rachael Yamagata speelt op 25/2 in de AB Club!

Nu leest U het eens elders (43)

2009-01-14T22:33:00.003+01:00

“Tuning is not a crime, it’s a way of living!”

Gelezen op een lichtjes uitgebouwde, kleine Zuid-Koreaan …

Muzikale herinneringen

2009-01-14T22:22:00.002+01:00

In tegenstelling tot de vorige jaren heb ik veel minder muziek gekocht. De oorzaak is niet eenduidig en van oververzadiging is er voorlopig geen sprake. Misschien was ik gewoon wat minder impulsief en eerder selectief in mijn aankopen.
Hieronder leest u mijn selectie:

My Brightest Diamond - A thousand shark's teeth
Giant Sand - Provisions
Rachael Yamagata - Elephants...Teeth sinking into heart
Bon Iver - For Emma, forever ago
Conor Oberst - Conor Oberst
Tindersticks - The hungry saw
Joan As Police Woman - To survive
The Gutter Twins - Saturnalia
Timesbold - ill seen ill sung
Fleet Foxes - Sun Giant (EP)

Geloofwaardig?

2008-12-09T10:46:00.002+01:00

Dit bericht zou onder de titel "Nu leest u het eens elders" kunnen staan, maar de inhoud is van die orde dat ik van oordeel ben dat hier toch wel een korte toelichting bij hoort.

Vandaag gelezen op de pagina Standaard.biz: "Fortis Bank behoudt het kopen advies voor KBC (23,75 euro)". Voor zij niet zo vertrouwd zijn met de korte bewoording, het gaat over aandelen kopen en verkopen.

In het licht van de financiële crisis waarbij de ene grootbank na de andere de dieperik in dook, lijkt het mij zeer onbetrouwbare informatie. Ik acht het ook mogelijk dat binnen enkele weken KBC-experten adviseren uw Fortisaandelen te verkopen...

Ierland in beeld

2008-12-04T22:41:00.000+01:00

Na de zogeheten 'eindeloze vakantie', voor zij die het willen bekijken, de foto's van afgelopen zomer (in Ierland).

Meer beelden vind je in de collection 'Buitenland', set 'Ierland'.

Nu leest U het eens elders (42)

2008-12-04T22:22:00.002+01:00

"Notarissen mogen in de toekomst testamenten met een tekstverwerker opstellen."

Welkom in de 21ste eeuw! Helaas niet voor de gewone burger, want die is volgens een beslissing van de minister van Justitie én de minister van Vereenvoudiging, nog steeds verplicht om het met de hand te schrijven.

Uit: De Standaard (online) 4/12/2008

Eindeloze vakantie

2008-08-21T00:03:00.001+02:00

Zo moet het voor menig bezoeker van deze blog de afgelopen 6 weken geleken hebben, hoewel ik slechts gewag maakte van 14 dagen offline. De realiteit is echter anders; er is het huiselijke leven, de magere zomer en tenslotte overwoog ik om ermee op te houden. Maar telkens opnieuw komt het terug; de ‘goesting’ om te volharden en misschien ook wel met het doel om eerder in schoonheid te eindigen dan ongemerkt van het net te verdwijnen. Ik ben de laatste tijd iets actiever met beelden. Trouwens, de foto’s van de vakantie in Ierland kan je alvast bekijken op mijn fotoblog (onder de set “Ierland/Ireland 2008”).

Eindelijk vakantie

2008-07-03T01:23:00.002+02:00

Ik kan me met moeite herinneren wanneer ik voor het laatst zo hunkerde naar vakantie. In de afgelopen jaren was vakantie nemen net zo gewoon als naar het werk gaan. Zonder enige moeite nam ik vooraf de nodige beslissingen en elementaire voorbereidingen om daags voor de afreis nog de allerlaatste zaken af te handelen en dan te vertrekken. Vandaag stel ik het omgekeerde vast; met moeite heb ik enige voorbereiding getroffen, maar toch ben ik klaar om vrijdagavond te vertrekken. Of het werk al dan niet af is, baart me geen zorgen. Integendeel, ik kijk uit naar 14 dagen offline en genieten om bij mijn terugkeer vast te stellen dat sommige zaken in het honderd liepen. Mijn reactie zal naderhand, bij eventuele ravage, heel eenvoudig zijn: “ik was met verlof!”.

Non-fictie lectuur

2008-07-03T01:07:00.000+02:00

Sinds de verhuis zitten de beste boeken nog steeds in gesloten dozen. Wat lectuur betreft, ben ik genoodzaakt te nemen wat voorhanden is. Bij hoge uitzondering heb ik me de afgelopen weken gestort op 2 boeken die ik in normale omstandigheden nooit zou aanraken. “De 4 uren werkweek” van Timothy Ferriss en “Mijn organisatie is een oerwoud” van Jef Staes.

De 4 uren werkweek kan ik u ten stelligste aanbevelen, niet het boek, maar wel het idee! Ik ben al heel lang tegenstander van vaste en verplichte werktijden en vertik het om hierin mee te draaien. Ik begrijp ook niet waarom hoog opgeleide mensen zich nog steeds vastklampen aan het achterhaalde ideaal van een 8 uren werkdag en dat 5 dagen per week! Waarom worden prestaties nog steeds beoordeeld op kwantiteit (aantal gepresteerde uren) en in mindere mate op kwaliteit (een meetbaar resultaat)?

Het uitgangspunt van Ferriss is te banaal; hij wil leven als een dollarmiljonair of de nieuwe rijken. Daarentegen is zijn concept van tussentijdse pensionering wel de moeite waard. Dat laatste bestaat erin om zaken nu te doen die een modale mens zonder goede redenen uitstelt tot hij/zij met pensioen gaat. Daar heeft hij een punt; doe nu wat je wil doen en negeer elke goede reden om het uit te stellen. Maar Ferriss is te veel gericht op prestaties. Hij wil steeds de beste zijn en behaalde titels als beste tangodanser, werelkampioen kickboksen, etc...

De essentie van zijn boek (314 pagina’s) is echter te reduceren tot 1 pagina! Alle voorbeelden, overbodige herhalingen en opdrachten per hoofdstuk zijn bladvullend, maar niet wezenlijk.

Het oerwoud van Jef Staes gaat over innovatie en creativiteit in ondernemingen en hoe die op zoveel tegenstand botsen. Zijn rode aapjes zijn de vernieuwers die hun ideëen moeten verkocht krijgen aan het management en binnen de eigen rangen vooral met afgunst en sabbotage moeten afrekenen. Veelal een hopeloze en vooraf verloren strijd die tot gevolg heeft dat de vernieuwers het bedrijf verlaten en voor eigen rekening hun ideëen uitwerken en meestal ook slagen.
Hij maakt een mooie analyse van het verouderde 2D bedrijfsmodel dat zich dient aan te passen aan het actuele 3D-model. Verhelderend, maar ik blijf me erover verbazen dat ook hij net geen 200 pagina’s nodig heeft om dat te verwoorden. Waarom slaagt hij er niet in om “innovatie” in praktijk om te zetten en een boodschap te formuleren buiten de geëikte norm van “een” boek?

Bijzondere conversaties

2008-05-30T00:02:00.001+02:00

We praten regelmatig. Meestal over feiten, voorvallen, zaken die we gelezen of gehoord hebben, of ervaringen. Hij in zwart/wit, ik in grijstonen. Soms discussiëren we. Vaak beseffen we pas na een tijdje (teveel woorden) dat we eigenlijk op dezelfde golflengte zitten. Hoewel, hij in slechts 2 kleuren, ik in alles wat zich daartussen bevindt.

Als het over werken gaat, beperkt hij zich tot de strikte kantooruren (van 9 tot 5), terwijl ik thuiswerk of op diverse locaties, zonder enige regelmaat. Hij trekt de deur achter zich dicht tot de volgende ochtend, ik durf te dagdromen en werk dan ’s avonds (in alle rust).

Over de toekomst heeft hij een vast beeld; het wordt anders! Niet definieerbaar, maar niet zoals het heden. Wonen, leven en verplaatsingen zullen niet meer zijn zoals we ze vandaag kennen. Hij is een beetje groen, maar dan toch weer niet. Dat zwart/wit neemt alweer de overhand. Ik durf wat kritischer te zijn en die grijswaarden te hanteren. En dan zwijgen we even.

Gisteren in Hasselt

2008-05-22T23:45:00.001+02:00

Het sfeervol verlichte pand "Koloniale Waren" bleek een unieke locatie voor een uniek concert. Ruim 2 uur lang wist Laurie Anderson het publiek te boeien. Anderson is een perfecte vertelster van levensverhalen en ze putte ook rijkelijk uit haar “Stories from the Nerve Bible – the Ugly One with the Jewels” uit 1995. Tijdens het laatste nummer werd ze bijgestaan door “a special guest, my husband ... Lou Reed”. Lou was bijzonder integer, alsof hij zijn eigen echtgenote niet in de ogen durfde te kijken. Meteen is het aftellen tot de release van het veelbelovend nieuw album “Homeland”.

Een sfeerbeeld

Nu leest U het eens elders (41)

2008-05-19T23:14:00.000+02:00

Binnenkort een nieuwe verpakking!
Uw ***** sigaretten verschijnen binnenkort in een nieuwe verpakking.

Pure onzin, want op één detail na bleef de verpakking ongewijzigd, terwijl de inhoud zonder enige vermelding met 5% verminderde. Twee en een half jaar geleden lapten ze het ons voor de eerste keer en werd de inhoud van het pakje verminderd (respectievelijk naar 19 en 24 sigaretten), zogezegd op vraag van de rokers! En vandaag doen ze het opnieuw; tabaksfabricanten én overheid spannen samen om deze trouwe belastingsbetaler te bedriegen zonder enige schroom.

Ik broed alvast op een gepaste reactie...

Songs & stories

2008-05-18T23:49:00.000+02:00

Meteen een update van mijn concerttips!

Aanstaande woensdag, 21 mei, treedt Laurie Anderson solo op in Hasselt. Een organisatie van het Cultuurcentrum België op een bijzonder locatie: het Open Circuit Pand Koloniale Waren!
Voor wie Laurie Anderson nog steeds een totaal onbekende is, haal die achterstand nu in. De dame (sinds enige tijd mevrouw Reed) is onderhand al 25 jaren actief als muzikante, kunstenares etc.

Haar doortocht in Hasselt is een aangename verrassing, want al meer dan een jaar kijk ik uit naar een optreden van haar in ons land.

Ik zag haar al eens ten tijde van haar “Home of the Brave”-tour in de Koningin Elisabethzaal te Antwerpen. Ondertussen heb ik haar hele oeuvre in huis en kijk uit naar de nieuwe CD met de veelbelovende titel “Homeland”.

Het professionele oerwoud

2008-05-15T23:24:00.001+02:00

Ik heb het ondertussen al te vaak moeten ondervinden hoe erbarmelijk de meeste mensen (professioneel) georganiseerd zijn, dat ik me er al lang niet meer zo druk over maak. Het ergelijkste gevolg hiervan blijft dat ik extra tijd moet investeren om hun problemen op te lossen. Meestal doe ik dat met een glimlach, die vaak ook mijn minachting uitstraalt. Het hoe en waarom ontgaat mij nog steeds; waarom sommigen tegen alle regels in de dingen ingewikkeld willen maken en hierbij zichzelf en vooral anderen extra belasten. Hoe overtuigd ze ook dwepen met begrippen als efficiënt en effectief, dat laatste zijn ze allerminst. Ik heb helemaal geen hoge dunk over mezelf en mijn organisatie (ik ben een voorstander van chaos en wanorde, overal en altijd), maar duld het niet dat ze minachtend doen over de werking van onze openbare instellingen. Want de meeste bedrijven doen het echt niet beter. Alleen zijn ze niet gesubsidieerd door de belastingsbetaler en dat zit hen dwars!

Leven zonder televisielandschap

2008-05-14T23:51:00.000+02:00

Onlangs las ik hoe lovend de nummer één van Eén zich uitliet over het hedendaagse televisielandschap, in bijzonder na een goede beurt van zijn Eén. Ik merk het regelmatig op tijdens gesprekken waar anderen programma’s en persoonlijkheden citeren die bij mij geen herkenbaarheid opwekken. Meteen weet ik dan dat ze het over televisie hebben.

Sinds een decennium ben ik een TV-analfabeet en dat wekt bij velen nog steeds verontwaardiging op.

Oordeel zelf; hoe leest u onderstaand bericht zonder televisie?

Pascal van Phaedra is weer vrijgezel. Pascal Durant, de man die de man van Phaedra Hoste leek te worden, is opnieuw vrijgezel. Zijn ex-vriendin Vanessa die de vrouw van zijn leven bleek is weer zijn ex-vriendin.

Ik ben u dankbaar dat u op dit ogenblik niet als een Onslow voor uw TV hangt, maar dit leest!

Concerttips

2008-05-14T23:28:00.001+02:00

Tot de zomervakantie:

Zondag 18/5 – Kocani Orkestar – 4AD, Diksmuide
Dinsdag 20/5 – Timesbold – Stuk, Leuven
Zaterdag 24/5 – Willard Grant Conspiracy – Handelsbeurs, Gent
Zaterdag 31/5 – Martha Wainwright – Botanique, Brussel
Dinsdag 3/6 – Cat Power, Ancienne Belgique, Brussel
Zaterdag 7/6 – Isobel Campbell & Mark Lanegan – Ancienne Belgique, Brussel
Vrijdag 13/6 – The Handsome Family – Handelsbeurs, Gent

Mijn Chinese schoenen

2008-05-08T00:50:00.002+02:00

In de aanloop van de Olympische zomerspelen in Peking en de heisa over het al dan niet boycotten, is het misschien controversieel om te berichten over mijn nieuwe schoenen. Maar als ik nu meteen de merknaam meedeel, komt u niet meer bij. Ik doe dit bewust in de allerlaatste zin!

Het is menigeen wellicht ontgaan dat een kwart van de wereldbevolking ook wel eens behoefte heeft aan degelijk schoeisel. De tijd dat ze er op armtierige vodden liepen, behoort tot het verleden. In de Chinese steden hoort men schoenen te dragen.
Niet verwonderlijk dus dat ook in het Westen schoenen van Chinese makelij aan de man/vrouw gebracht worden. Ik, en wellicht ook jullie, hebben in het verleden (zonder er erg in te hebben) schoenen gekocht die in China gefabriceerd werden, maar een dure merknaam hadden.
Wie vandaag China zegt, heeft bijna onmiddellijk de neiging om een associatie te zoeken bij goedkope namaak. Niets is minder waar, want in mijn nieuwe schoenen staat op de binnenzool “Italian Styled”. Wat zoveel wil zeggen als “we hebben het gekopieerd, maar het merk is ons ontgaan”. Kortom, het is duidelijk dat ze hun best hebben gedaan om eventuele gerechtelijke vervolging wegens schending van auteursrechten een hak te zetten en toe te geven dat ze inspiratie vonden in het Westen.

Kijk hier om mijn schoen te bewonderen. Weet bovendien dat ikzelf geen eurocent meer betaalde dan de aangegeven prijs. Het merk op de schoendoos ... DAZAWA!

Vijfhonderdvijfenvijftig

2008-05-07T00:16:00.001+02:00

Omdat ik het allemaal zo zorgvuldig opsla, weet ik dat dit mijn 555ste bijdrage is op mijn blog. Op 30 maart 2005 postte ik "100", maar het duurde tot 1 augustus 2007 voor ik aan "500" kwam. De regelmaat is ver te zoeken, maar ik blijf volharden.

Dictaturen in een democratie # 16

2008-05-06T23:55:00.003+02:00

Fietsers

Laat me meteen duidelijk stellen dat ik het niet gemunt heb op wielertoersten, wielrenners of mensen die dagelijks de fiets gebruiken, maar wel op de occassionele recreant . Hij of zij die sporadisch en vooral op autoluwe dagen op de fiets springt. Zij die in het dagelijkse leven veilig in een metalen koets door het verkeer laveren, maar op uitzonderlijke dagen alternatief doen en aan de bosrand als echte wolven huilen met blinkende stadfietsen. Zij die ook met dezelfde arrogantie van menig autobestuurder voetgangers als gespuis van de baan rijden en zonder schroom alle verkeersregels aan hun laars lappen. Het is dan ook opletten geblazen wanneer zij het fluovestje aantrekken en de helm opzetten. Zoals die zelfverzekerde automobilist fietsers als ongedierte aanziet, oordelen zij dat voetgangers zich enkel en alleen maar op het voetpad mogen begeven onder zeer beperkende voorwaarden. Oversteekplaatsen lijken in hun ogen wel kunstzinnig wegmarkeringen en een volle witte lijn geeft enkel het midden van de weg aan. Kwestie van de afwatering van het wegdek te kunnen nagaan.
Sinds enkele jaren is het trouwens ongehoord om zonder de nodige bescherming op de fiets te springen; een valhelm en fluovestje behoren tot de verplichte basisuitrusting. Ik heb de indruk dat dit vooral voor de fietsers van toepassing is, opdat alle andere weggebruikers tijdig het aankomende gevaar kunnen opmerken.

Aanstaande zondag, 11 mei, terroriseren zij alweer het centrum van Brussel. U bent gewaarschuwd!

Probleem, hier!

2008-05-06T23:33:00.002+02:00

Ik wandel door het plantsoen en op het grasveld worstelt een jonge dame met haar twee hondjes. Van zodra één van hen mij opmerkt, rent het in mijn richting. Wanhopig roept de jonge dame: “Trouble, hier!”. Dat is toch om problemen vragen?!

Nu leest U het eens elders (40)

2008-05-06T23:18:00.002+02:00

Verzaking:
“De informatie opgenomen in dit e-mailbericht is vertrouwelijk van aard. Bent u niet de geadresseerde, gelieve dit bericht te vernietigen en de verzender daarvan op de hoogte te brengen.
In geen geval is de Minister aansprakelijk voor enige schade, van welke aard ook, die het directe of indirecte gevolg is van handelingen en/of beslissingen die (mede) gebaseerd zijn op de in of met dit e-mailbericht verstuurde informatie. Elke opvatting of enig oordeel in dit e-mailbericht is die van de verzender en geeft dus niet (noodzakelijk) die van de Minister weer.”

Met deze boodschap wordt een e-mailbericht afgesloten waarin het kabinet van minister Sabine Laruelle toelicht welke twee maatregelen voor de koopkracht van zelfstandigen goedgekeurd werden door de ministerraad.

Van Dale beschrijft verzaking als het verzaken; afval, ontrouw...

(Ongelukkig) toeval #2

2008-04-24T14:12:00.001+02:00

... of een late 1 aprilgrap.

Bron: De Standaard online, 24/4/2008, 14u20

Voorbij de stilte

2008-04-17T00:56:00.000+02:00

De leegte/stilte op deze blog (onderhand bijna anderhalve maand) is het gevolg van verhuizen, werken en vooral prioriteiten stellen. Ik heb het goede voornemen om de draad weer op te nemen, maar gun me nog even de tijd om orde op zaken te stellen. Niet dat het onoverkomelijk is, maar die prioriteiten laten zich vooral gelden. Eens de dozen uitgepakt zijn en ikzelf weer tijd heb, blog ik als nooit voorheen. Die in te halen achterstand maak ik ruimschoots goed!

6 maanden

2008-03-05T00:32:00.000+01:00

Ik kan het hem (Emile) nog niet aan zijn verstand brengen, maar het laatste halfjaar is voorbij gevlogen. Van dat onbehulpzaam wezentje tot een groentepap verorberend "monster". Met dat laatste bedoel ik vooral de onvermijdelijke inhoud van zijn luiers... Ik besef dat er avonden zijn dat ik in termen niets presteer, maar mijn zoon op schoot heb. Ik koester die momenten als geen ander.

Verhuizen met uitzicht

2008-02-12T00:53:00.000+01:00

Blik op het noorden

en het zuiden...

Verhuizen

2008-02-12T00:46:00.000+01:00

Volgens de statistieken verhuizen we om de 8 jaar. Mijn verhuishistoriek volgt deze regelmaat en op paaszaterdag, 22 maart, is het eindelijk zover! Tot op heden heb ik verhuizen steeds positief ervaren en deze keer wordt het niet anders. Ruimte (van 75 naar 160m²) en uitzicht (van 2^de naar 8^ste verdieping), daar kijk ik al maanden naar uit.
Initieel had ik vooropgesteld dat het opfrissen van het appartement in 3 maanden zou voltooid zijn, maar onderweg diende ik af te rekenen met de wispelturigheid van aannemers. Na deze eerste ontgoocheling stelde ik de lente voorop en nu blijkt het op één dag na waarheid te worden.
Ondertussen zijn alle werken aanbesteed en in uitvoering. De laatste details worden eerstdaags beslist en nadien kunnen we de organisatie van die verhuis aanvatten.

Escoffier op z'n Chinees

2008-02-12T00:04:00.001+01:00

Eén van de elementaire kookboeken uit de Franse (klassieke) keuken is de Escoffier. Hierin lees je alles over de noodzakelijke ingrediënten, bewerkingen en handelingen, maar nergens vallen hoeveelheden te bespeuren. Zonder enige voorkennis kom je niet verder dan flauwe maaltijden, voor zover je de boel niet voortijdig verknoeit. Dit staat haaks op het vertrouwde "Ons Kookboek" en alle recepten die je in weekbladen en magazines leest, waar de exacte hoeveelheid van elk ingrediënt tot op de gram aangegeven staan. De bewerkingen worden stap voor stap haarfijn toegelicht en je moet al een kluns zijn om te mislukken.

Bij het Fontainasplein (in Brussel) is een Chinees (“Asian Grill”) waar je voor minder dan 7 euro een stevige portie kan eten of meenemen. De snelheid waarmee jouw maaltijd klaargemaakt word, is opmerkelijk. Op de koop toe is het bijzonder lekker en de kok in mij wil al een hele poos hetzelfde resultaat kunnen voorschotelen. Helaas konden de vele kookboeken hier in huis weinig soelaas bieden, ze waren allemaal teveel in de stijl van ons dierbaar, regionaal kookboek. Tot op de dag dat ik op basis van de ingrediënten en een vaag idee van de bewerkingen aan het experimenteren sloeg.

Mijn Escoffier op z’n Chinees begint met het marineren van het vlees. De vijfsmakenmarinade bestaat uit; vloeibare honing, ketchup, azijn, olie en sojasaus (eventueel aangevuld met sherry). Het gemarineerde vlees (kip, rund of varken) vervolgens stoven in de wok, daarna de groenten toevoegen. Een glas bouillon (kip of rund) voor de helft toevoegen. De andere helft aandikken met één soeplepel maizena en in de wok gieten. Na amper enkele ogenblikken krijg je de gewenste dikte. Serveren met geparfumeerde, kleverige rijst. Eet smakelijk!

Nu hoort U het eens van een ander (19)

2008-02-05T11:38:00.000+01:00

“Zijn vader is nog een echte; zo één met een lang kleed en een feta op zijn kop.”

Mijn schoonvader scharrelt overal woorden en die duiken vaak in een verkeerde context op. Een “fès” corrigeerde ik, al twijfel ik nog steeds of Turken voor dit hoofddeksel hetzelfde woord gebruiken als Marrokanen.

Brussel en de dreiging

2008-01-30T23:45:00.000+01:00

Het OCAD (Orgaan voor de Coördinatie en Analyse van de Dreiging) heeft zijn analyses verfijnd op basis van gerechtelijke informatie en informatie die het gekregen heeft van nationale en internationale correspondenten en de conclusie is dat er geen reden is om het huidige verhoogde dreigingsniveau te herzien. “Het is niet de bedoeling paniek te zaaien of de stad volledig te blokkeren maar we willen geen enkel onnodig risico nemen”!

Wat het Orgaan sindsdien (21 december 2007) en nog steeds doet is de stad blokkeren en onnodige risico’s nemen! Tijdens de eindejaarsperiode en de daarop volgende 14-daagse van nieuwjaarsrecepties en -drinks alom werden er in het hele gewest geen alkoholkontroles uitgevoerd. Niet dat ik daar persoonlijk last van heb, maar het is contraproductief ten aanzien van de gevoerde BOB-campagnes. In alle winkelcentra en metrostations zijn de vuilbakken hermetisch afgesloten, terwijl Net Brussel vruchteloos probeert om de bewoners aan te manen het afval in de hiervoor bestemde recipienten te deponeren.

Maar wat me het meest stoort is dat die vermeende terroristen geen gezicht hebben/krijgen. Het is al jaren dat ik hoopte om eindelijk eens een terrorist van dichtbij te mogen aanschouwen, maar ook dat gunnen ze ons niet. We kregen tot op heden zelf niet eens een robottekening van “de” terroristen te zien!

Eindelijk inblikken

2008-01-25T23:09:00.000+01:00

Exact 4 jaar geleden stond alles in het teken van onze afreis naar Azië. 2 metgezellen en ikzelf besloten onze veel te saaie jobs op te zeggen, alle bijhorende frustraties voorgoed vaarwel te zeggen en er voor minstens een half jaar op uit te trekken. Met een budget van net geen 5000 euro en een summiere route (van Bangkok naar Moskou) zijn we vertrokken.

Uiteindelijk zijn we na bijna 6 maanden in Ulaan Bator (Mongolië) op de stugge administratie van de Russische ambassade gestoten en hielden we het voor bekeken. Ironisch genoeg hebben we op de terugweg wel een halve dag in de luchthaven van Moscou op onze verbinding naar Brussel mogen wachten.

Onze route ging langsheen Thailand, Cambodia, Laos, Birma, China en Mongolië. Jan schreef zijn reisverhalen, ikzelf zorgde voor de beelden. Binnenkort zijn beide in een eigen uitgave te koop, maar de beelden worden ook mondjesmaat op mijn fotoblog gepost.

Nu leest U het eens elders (39)

2008-01-24T01:12:00.001+01:00

“De aanhoudende daling van de werkloosheid maakt dat de socialistische vakbond ABVV in drie afdelingen eigen personeel moet afdanken”.

De Standaard 15/1/2008

Je leest het in eerste instantie met enige verbazing, maar al snel is duidelijk dat de wetten van onze economie niemand ongemoeid laten. Ook vakbonden zijn blijkbaar onderhevig aan de wet van vraag en aanbod. En ik beken; de dag dat mijn afdeling van deze vakbond me een brief stuurde waarin ze me de keuze lieten om mijn lidmaatschap op te zeggen omdat ik niet meer als werkzoekende in hun lijsten voorkwam, deed ik dat onmiddellijk. Ik heb ook bijzonder weinig affiniteit met het gedachtengoed van deze of andere vakbond. Hun brieven waren hoogst onpersoonlijk ondanks de aanspreking “beste kameraad” en het tweewekelijkse ledenblad “de nieuwe werker” kon mij nooit boeien. Zijn vakbonden boeiend? Resoluut, nee!

Het is niet meer dan een noodzakelijk kwaad in slechte tijden en dan bewijzen ze hun diensten, maar eens je dat stadium voorbij bent, zijn ze te verwaarlozen. Is het niet opmerkelijk dat vakbonden pas op de voorgrond treden op het moment als er hoegenaamd niets meer te redden valt?

Uiteraard ben ik er mij van bewust dat vakbonden er in het begin van de vorige eeuw voor gezorgd hebben dat de werklieden een degelijk statuut kregen en alle verworvenheden die vandaag gemeengoed zijn, hebben we in meer of mindere mate te danken aan de vakbonden. Maar wat was hun constructieve bijdrage de afgelopen decennia?

Meisjes en lijstjes

2008-01-23T23:11:00.000+01:00

’t Was jaren min of meer een goede gewoonte om het jaar af te sluiten met een lijstje, maar ondertussen zijn we al zo ver gevorderd in dit nieuwe jaar dat achterom kijken niet meer wenselijk is. Bovendien zijn we wijzer en ook ouder geworden en weten we dat lijstjes enkel beperkingen inhouden. En tenslotte hollen we hopeloos achter op de reeds voortijdig uitgebrachte lijstjes (met of zonder meisjes). Reden genoeg om af te zien van lijstjes en slechts twee meisjes te vernoemen. Nee, niet die onterfde hotelerfgename, niet die op hol geslagen sliploze, jonge moeder, niet één of andere vrouwelijke BV waarvan ik inhoud noch vorm ken.

De eerste is zij die me ondanks mijn koppigheid overtuigde om ervoor te gaan, met het gekende resultaat: Emile! Ik kan dat moeilijk onder woorden brengen, maar ’t is bijzonder verrijkend.

De tweede is Scout Niblett, de strafste madam van het noordelijk halfrond die samen met Steve Albini en Bonnie Prince Billy “This fool can die now” uitbracht en het in de rotonde van de Botanique overtuigend presenteerde.

Ongelukkig toeval?

2008-01-20T01:39:00.000+01:00

Een lukrake uitsnede van de website van een krant...

Wegens succes verlengd

2008-01-19T23:41:00.000+01:00

Het nieuwe jaar beginnen met goede voornemens.

No more bullshit!

Nu leest U het eens elders (38)

2007-12-23T23:28:00.000+01:00

"Kunst beantwoordt geen vragen. Antwoorden moet je aan politici overlaten. Of aan het leven. Film en kunst gaan vervelen als ze antwoorden. Een gedicht provoceert. Zodra het antwoordt, wendt de poëzie zich af."

Shekhar Kapur, regisseur van oa 'Elisabeth: the Golden Age', in de filmbijlage van Brussel deze Week.

Auto van het jaar

2007-12-20T01:38:00.000+01:00

Enkele weken geleden verkozen de verenigde autojournalisten (58 uit 22 landen) naar jaarlijkse traditie de auto van het jaar. Terwijl we met zijn allen er maar niet in slagen om onze verbale verontwaardiging over de toekomst van deze planeet ook daadwerkelijk in daden om te zetten, is er nog niemand op het idee gekomen om 58 taarten te gooien tijdens de plechtige ceremonie. Is het nog wenselijk om de auto op een voetstuk te plaatsen?

Het eindresultaat van de verkiezing is een optelsom van zeer uiteenlopende drijfveren van de individuele journalisten en tot op heden nooit een duidelijk signaal naar de constructeurs of consumenten. Misschien zijn er in de rand trends en evoluties waar te nemen, maar het overzicht van de winnaars zaait vooral verwarring. De winnaar is niet zonder meer de beste, want de kandidaten zijn elk jaar opnieuw zeer verschillend.

Met de Fiat 500 behaalde autoconstructeur Fiat zijn 9^de titel in 45 jaren. Hiermee laat het concurrenten Ford (6 titels) en Renault (5 titels) ver achter zich. Fiat heeft echter tot op heden deze titel niet echt kunnen verzilveren, want het merk zit al jaren in een benarde, financiële situatie. Hoewel ze in Turijn een heuse trofeeënkast vullen, is de werkelijkheid veelal een verkleurde sticker op de achterruit.

Wat me het meest stoort aan deze editie is dat de jorunalisten blijk geven van schromelijk geheugenverlies. De zege van deze nieuwe Fiat 500 is een kaakslag voor de geschiedenis van de auto; het model is een mislukte kopie van het origineel en bevat geen enkele noemenswaardige vernieuwing. Deze nieuwe Fiat is het resultaat van veel marketing en volgt gemakkelijkheidshalve een trend die ingezet werd sinds de lancering van de Volkswagen New Beetle, de New Mini en de Citroën Plurier. De basismodellen (Volkswagen Kever, Mini en Citroën 2PK) zijn mijlpalen in de autogeschiedenis. Nu worden ze als hebbedingetjes aan snobs en yuppies gesleten. Bovendien zijn het stuk voor stuk slechte kopies en beperkt het revolutionaire zich enkel tot het prijskaartje. Voor niets meer dan een flauw afkooksel van hun illustere voorgangers betaal je al gauw 5000 euro meer dan een wagen met dezelfde motor en uitrusting.

Belgicisme

2007-12-19T22:35:00.000+01:00

Volgens Van Dale heet belgicisme: 1. typisch Belg. uitdr. die een verkeerde wending, hetzij van het Frans, of van het Nederlands, inhoudt; - 2. politieke richting der belgicisten.
En een belgicist is: een voorstander van de Belgische eenheidsstaat!

Sinds de belgicisten massaal vlaggen aankochten en hun woning ermee tooiden, zijn er in de hoofdstad ook handelaars die het vaak op subtiele wijze aanbrengen. Raadpleeg mijn fotoblog voor nog 2 andere variaties.

100 woorden

2007-12-18T00:44:00.000+01:00

Ze draagt witte schoenen met een fijne, hoge hak en een uitgesproken tip. Een beetje opzichtig en in schril contrast met haar zwarte bovenkledij. ’t Lijkt wel of ze over het asfalt glijdt, zo zelfverzekerd steekt ze de straat over.
Eens op het voetpad aan de overzijde gaat het met eenzelfde tempo richting snackbar “Chez Tof”. Even blijft ze voor het raam staan, maar dan haalt ze haar linkerhand uit haar jaszak, geeft de deur een gezwinde duw en zuigt zichzelf naar binnen.
Neemt ze looksaus of kiest ze voor pittige samurai? Met alle groenten of die beperkte, eigenzinnige keuze?

Aanzet: pascal digital & pdw
Inspiratie: de straat

Nu leest U het eens elders (37)

2007-12-12T20:44:00.000+01:00

“Als jij ons snel laat zien wat je kunt, laten wij je snel zien waar je naartoe kunt.”

Met deze, nogal directe maar enigszins bedenkelijke bewoording probeert een verzekeringsmaatschappij schadebeheerders, reporting analysten, contractbeheerders, teamleaders en acceptanten te recruteren.

De ondertitel bij de naam en het logo van deze maatschappij heet: “Waarom moeilijk doen?”

Nu hoort U het eens van een ander (18)

2007-12-06T23:43:00.000+01:00

“Dienstmededeling: treinbestuurder 6928, uw trein bevindt zich op spoor 5.”

Antwerpen Centraal, 18u37, donderdag 6 december 2007

Glossolalia

2007-12-06T01:41:00.000+01:00

i am a stranger
lurking alone in my own vicious wilderness
while the meat in my chest
squeezes and teases a hulking hunger
groping in motion
balance is but a shimmering notion
and lurching compelled
my soul in its special hell of wet mortal limits
perpetually thirsting

but i bask in a beautiful byproduct
from twisting torque of dichotomy
what my eyes do see
in this spilling, dead wicked desert
it dances
born of babble
is now raison d’etre for the rabble
i sing my soul
with tongue
a sword in the sunlight
thrashing and flashing
glossolalia

Vic Chesnutt – North Star Deserter (2007)

Ondanks zijn dwarslaesie(paraplegia) is de man zeer productief en bijzonder scherp. In zijn rolstoel riep hij het publiek in de ABClub (21/11) meteen tot de orde: “if you can’t see me in the back, grow!”.
Sinds 1983 werkt hij aan een omvangrijk oeuvre en was oa één van de gasten op de “The Trinity Revisited” van the Cowboy Junkies.

Mijn strijd tegen onzin

2007-12-06T00:47:00.000+01:00

“Je zal het niet graag horen, maar een tut* helpt!” smst een schoonzus als reactie op de mededeling dat Emile ’s nachts nog niet doorslaapt.

Het was opvallend hoe iedereen opeens en ongevraagd zijn/haar expertise opdrong nog voor de geboorte van Emile. Veelal met die nadrukkelijke “neem het van mij aan” of ons nog enigszins de kans biedende “je zal dat allemaal meemaken”. Sindsdien krijgen we een onophoudelijke stroom van tips en weetjes die goedbedoeld, maar veelal waardeloos zijn.

Die zogenaamde expertise is vaak gebaseerd op sporadische ervaringen die nooit aan de realiteit werden getoetst, maar steevast in wetmatigheden gegoten worden. Bovendien wordt hun onwetmatigheid onmiddellijk benadrukt door een aanvullende “maar ’t is bij elk kind anders”. In een analyse van Harry G. Frankfurt heet dit geen leugen om bestwil, maar pure onzin (bullshit)

Opeens leek de wereld verdeeld in twee kampen; met de geboorte van Emile behoorde ik zonder daar zelf over te mogen beslissen tot het samenhorig kamp van zij die kinderen hebben, tegen de kinderlozen. Ik voel me nog niet thuis in mijn nieuw kamp, want de conversaties zijn van zo’n bedenkelijk laag allooi en het bestaan ervan is terug te brengen tot de bovenstaande vaststelling.
Gelukkig hebben de kinderlozen me nog niet verbannen uit hun kamp en beperken ze zich tot een gezonde, welgemeende belangstelling voor de groei van Emile en onze ervaringen.

* tutter of fopspeen

Pleidooi voor wanorde

2007-12-05T23:02:00.000+01:00

Zonder er al teveel erg in te hebben, ben ik stilaan een grondig afkeer aan het kweken tegen al dat ordenen, rangschikken, coderen, classificeren, herschikken en de onnatuurlijke, helaas menselijke drang om ten alle tijde aan die wanorde te willen verhelpen. Tot hiertoe heeft dit gedrag enkel geleid tot een aantal ziektebeelden (lees: afwijkingen) waarvoor geen medicijnen bestaan. De kans op genezing, laat staan enige verbetering, is onbestaand. En blijkbaar acht de farmaceutische industrie het winstpotentieel te gering om slagkrachtige preparaten te ontwikkelen. Of is ze te beducht voor het overdadige aanbod boeken die ons hun pasklare remedie aanprijzen? Hoe waardevol zijn de aangeboden oplossingen trouwens tegenover de onfatsoenlijke marketing en het achterliggend winstbejag?

Na een oppervlakkige lectuur kom je er al gauw achter dat de wetenschappers onbetwistbaar de voorkeur geven aan chaos boven orde. Een verstrooide professor geldt ondanks alles nog steeds als de peetvader van de hoogopgeleide sloddervos, hij blijft een weinig flatterende karikatuur van het grote middenveld. Dat middenveld schoolt samen in saaie en minder saaie kantoren (ettelijke hectaren per stad) waar dag in dag uit een verwoede strijd geleverd wordt met papieren, digitale bestanden en emails. De niet te verwaarlozen overdraagbaarheid van dit ziektebeeld door tientallen, hoogst besmettelijke collega’s is allerminst bevordelijk. Bovendien is het opmerkelijk dat dit fenomeen geen grenzen kent, want zelf de hermetische gevels en gewapende vloerplaten bieden geen weerstand.

Het voordeel is dat ik me er niet teveel zorgen in maak en met de nodige zin voor relativering deze onhebbelijkheid durf aan te kaarten. Meer nog, ik stel het in vraag en weiger eraan te verhelpen. Op ongeregelde tijdstippen sorteer ik op eigen wijze de papieren en na minder dan een kwartier zakt de moed me in de schoenen. Ondertussen heb ik geleerd om met die chaos om te gaan en zie ik eerlijk gezegd de noodzaak van orde niet meer in. Zonder één boek ben ik voorgoed genezen.
Proefondervindelijk onderzoek heeft aangetoond dat het ordenen en de orde handhaven op heel korte termijn tijdrovender is dan het zoeken in de wanorde. Vergeet die lijstjes, baar uw goede voornemens om te ordenen op en spendeer uw beschikbare tijd aan het handhaven van die wanorde.

Nu leest U het eens elders (36)

2007-12-05T12:49:00.000+01:00

“Ik geloof dat je, als je religie wil bekritiseren, over sexualiteit moet beginnen te praten.”

Sooreh Hera, op haar eigen website.

De jonge Iraanse ontvluchtte haar land en wordt voor de tweede keer achternagezeten door haar religie. Deze keer vanwege enkele voor opschudding zorgende foto’s die niet in het Gemeentemuseum van Den Haag tentoongesteld worden. Het voorbeeldige, verdraagzame Nederland buigt meer en meer voor intolerantie en gaat zelf elke confrontatie voortijdig uit de weg.

3 maanden later

2007-12-05T12:25:00.000+01:00

Emile heeft gisteren zijn eerste 3 levensmaanden afgerond. Terwijl wij er even bij stilstonden, leek het voor hem een gewone dag. Onafgezien van de 550 luiers en enkele kleine oprispingen was het een vlekkeloze periode. Ondertussen weegt hij al 6,600 kg en meet 61,5 cm.

Zelfportret

2007-11-29T16:48:00.000+01:00

Spookrijder

2007-11-20T23:04:00.000+01:00

’t Was pas toen die bijna helemaal uit het beeld in de achteruitkijkspiegel verdwenen was dat ik me het ongewone van dit voorval, luttele seconden eerder, realiseerde.

In een fractie van een seconde, net toen ik een voorganger wou inhalen, zag ik die koplampen opdoemen en voegde onmiddellijk terug in. Tegen de tijd dat “hij” me kruiste, waren alle twijfels weg en wist ik het met zekerheid; een spookrijder.

Toen realiseerde ik me dat je een spookrijder helemaal geen signaal kan geven. En op de koop toe is het, volgens mij, zeer moeilijk om als spookrijder je fout te herstellen, want alle tegenliggers beletten je aan de kant te gaan.

Dictaturen in een democratie # 15

2007-11-14T00:38:00.000+01:00

Eigen mening eerst!

Eén van de opmerkelijkste fenomenen in een democratie is dat iedereen geneigd is een mening te hebben en het zo noodzakelijk acht om die onomwonden aan iedereen op te dringen. Ikzelf ben me hiervan bewust, maar u leest dit uit vrije wil!

Van een geheel andere orde zijn de ontelbare toogmonologen en lezersbrieven, want hoewel we onze ogen kunnen afwenden, ons gehoor heeft geen “mute”-stand. Bovendien dwaalt de prater of schrijver veelal af in het oeverloos moeras van eigen belang; het NIMBY-syndroom (not in my backyard) treedt schroomloos op. Het is opmerkelijk hoe mensen de democratie naar eigen hand weten te zetten en hun interpretatie als waarheid en wetmatigheid opdringen. Bij mijn weten werkt een democratie omgekeerd en dienen we ons te houden aan een vooraf, goedgekeurde vertegenwoordiging. Maar blijkbaar is het inherent aan een democratie dat we ons inconsequent gedragen...

Aanvullingen

2007-11-13T23:54:00.000+01:00

Voor droge, hartverwarmende avonden:

woe 21/11 – Vic Chesnutt – AB Club – 10 euro
do 22/11 – Andrew Bird – Stuk Leuven – 16 euro
zo 25/11 – Joseph Arthur – Botanique, Orangerie – 16 euro
di 27/11 – Keren Ann – Botanique, Organerie – 19 euro
do 29/11 – Will Johnson + Great Lake Swimmers – Cactusclub @ MaZ Brugge – 12 euro
ma 10/12 – Ed Harcourt – Botanique, Rotonde – 16 euro

Overpeinzing

2007-11-13T22:14:00.001+01:00

Het is geen opbeurende vaststelling, maar de evenementen die ik gratis (zonder eigen kosten) meemaak ontroeren me hoegenaamd nooit, laat staan dat ik van mijn sokken geslagen wordt. De tragiek zit schroomloos vervat in de reden waarom ik er geen eurocent aan wens te spenderen. Veelal ervaar ik een mengeling van ergenis en leedvermaak. Mijn houding schippert continu tussen plaatsvervangende schaamte en laagdunkend neerkijken op mijn medemens. De opgeofferde tijd probeer ik nuttig in te vullen door filosofische, antropologische en sociale vraagstukken te beantwoorden. Die tijd is zelden zinloos gebleken, want de antwoorden liggen voor het rapen. De reflecties hiervan distileren zich aan een uitermate laag tempo, maar de krijtlijnen zijn schetsmatig uitgetekend en het patroon is opmerkelijk repetitief. Het adagio “overal waar je komt zullen de idioten in de meerderheid zijn” krijgt nooit het voordeel van de twijfel.

Nu leest U het eens elders (35)

2007-11-13T15:55:00.000+01:00

“Veel senioren weten gewoonweg niet meer dat ze iets uit de rekken hebben gehaald, als ze aan de deur worden tegengehouden.”

De opmerkelijke toename (+50%) van stelende zestig- en zeventigplussers wordt ook toegeschreven aan dementie.

Na een tijdelijke afwezigheid

2007-11-12T00:53:00.000+01:00

Overleefde mijn blog een maand zonder post? Ik vermoed van wel, want ikzelf overleefde de afgelopen maand!

Misschien is het te wijten aan dat prille gezinsgeluk of een writersblock of een gezonde combinatie van beiden. Hoewel, helemaal inactief ben ik niet geweest, want aan beelden is geen gebrek (zie mijn fotoblog). En met Emile op schoot is het ongehoord om achter een pc teksten in te tikken, niet?

Wegwerpzakjes kopen

2007-10-11T21:39:00.000+02:00

Is het jullie ook al opgevallen dat, sinds de grootwarenhuizen hun wegwerpzakjes verkopen, er sommige klanten 10 zakjes kopen zonder er hun koopwaren in te steken?

Nu leest U het eens elders (34)

2007-10-11T21:26:00.000+02:00

Levendige taal

2007-10-11T01:33:00.001+02:00

We starten op, printen uit en communiceren toe. Zoveel drukdruk noopt ons de scherpe kantjes weg te schaven. Opluchtende ça va-kes en gretig om de oren slaande ciao-kes later beseffen we niet meer waarom er geen feedback komt. Stilstand is achteruitgang en ook de taal kan niet zonder. Dat onze haren grijs worden of uitvallen hoort blijkbaar bij deze evolutie. Het is dan ook niet te verwonderen dat de vergrijzing een ernstig probleem wordt, voor zover het al niet acuut is.

Albanië en haar minnaars

2007-09-30T00:09:00.000+02:00

“Niemand kan zich straffeloos in het leven van een ander mengen. Niemand geeft de ander zijn vriendschap of vertrouwen zonder er een lading ongewenste bekentenissen voor terug te krijgen. En niet alleen bekentenissen, maar ook dromen en oude, afgesloten herinneringen, zoals het gezicht van een man die zich over zijn avondeten buigt, of de gelaatsuitdrukking van een echtgenote terwijl ze naar haar badderende kinderen kijkt; schuim, kleuren, liedjes, het weefsel van pas gestreken kleding. Het is ook zo dat niemand zich graag zou blootstellen aan de onherroepelijke besmetting die zulke bekentenissen met zich meebrengen, tenzij hij op de een of andere manier verliefd is.”

Uit: “De Albanese minnaar” van Susana Fortes.

Het is pas voorbij 2/3^de in het boek dat de minnaar uit de titel eindelijk een gedaante krijgt. Voorheen las je een ruwe schets, het ruimer kader, de context en een paar anekdotes die eenieder in verband kan brengen met het land. Het blijft echter gissen naar de verdere afloop, want hoewel al langer aangekondigd, vloeien twee levensverhalen ineen. Maar zo eenvoudig is het niet, want wat het hoofdpersonnage zojuist aanvatte, werd al eens eerder gedaan. De fatale afloop komt stilaan aan het licht en wordt ook voor hem onomkeerbaar. De voorafgaande pagina’s schetsten een beeld van Albanië zoals we dachten dat het ooit was. Maar is dit nog steeds van toepassing?

Strijdvaardige monikken

2007-09-28T00:28:00.000+02:00

Ondanks de karige berichtgeving en wetende dat de informatie zonder meer onvolledig - en dus betrouwbaar - is, kan ik er niet omheen dat de recente ontwikkelingen in Birma (Myanmar) verontrustend zijn. De miltaire junta zit, ondanks een algemene boycot van het Westen, al bijna 20 jaar stevig in het zadel. Bovendien zijn de relaties met China tweeslachtig en kan men niet voorzichtig genoeg zijn. Het is maar te hopen dat olieruikende Bush zich niet gaat moeien en het wijselijk toevertrouwt aan mensen met meer takt.
Het meest opmerkelijke is dat het net de monnikken zijn die het verzet op gang brengen. In de berichtgeving voorheen leek het altijd alsof diezelfde monikken aan de kant stonden van het bewind. Zij hebben de schijn hoog kunnen houden en voeden nu het volk. Moedig!
De grootste heiligdom van Rangoon (en meteen het hele land) ligt er vandaag wellicht iets minder vredig bij.

Nu leest U het eens elders (33)

2007-09-27T14:47:00.000+02:00

“Ben je spoorloos? Houden zo!”

Ook op het toilet houdt de Vlaamse overheid eraan haar medewerkers met een ludieke boodschap te wijzen op hun plichten.

De zonnige kant

2007-09-21T01:07:00.000+02:00

Dit is de zonnige kant van het bewuste appartement. Wij bezitten weldra de 3 gebogen ramen aan deze zijde van het gebouw. Meer foto's kan je zien op mijn fotoblog in de set "Dixmude" (bij de collectie "Brussel").

Wonen in Brussel

2007-09-21T00:53:00.000+02:00

In tegenstelling tot de meeste Vlamingen en Belgen heeft Brussel me altijd aangetrokken. Als kind hebben de intrede met het zicht op de basiliek van Koekelberg en de ritten over de viaduct boven de Leopold II-laan onuitwisbare indrukken nagelaten. Later, eind de jaren 80, werkte ik 3 maanden in de buurt van de Hallepoort en leerde ik de stad vanuit een ander perspectief kennen. Eerst al pendelaar tussen die duizenden anderen via de metro naar kantoor, later als chauffeur om wisselstukken her en der op te halen en naar de luchthaven te brengen voor verzending.

Een decennium geleden nam ik de beslissing om hier te komen wonen. Ik verhuisde van een suburbane straat in Gentbrugge (nabij Gent) naar één van de centrumlanen van Brussel. Destijds werd deze buurt gekatalogeerd als ‘onveilig’, maar ondertussen werden meer dan de helft van de gebouwen aan deze en overzijde van het huizenblok gerenoveerd. Enkel de achterliggende straten behoren nog tot het laatste getto van de Brusselse vijfhoek (het centrum).

In onze zoektocht naar een eigen woonst was het zonder meer duidelijk dat we binnen die bewuste vijfhoek wilden blijven. Na een kleine rekenoefening bleek dat 90 à 100 vierkante meter bewoonbare oppervlakte zouden volstaan. Momenteel beredden we ons op amper 75 vierkante meter. Met de komst van Emile zou een extra kamer geen overbodige luxe zijn en werd het criterium opgetrokken tot 120. Een parkeergelegenheid en een kleine buitenruimte waren wenselijk. Maar bovenal primeerden karakter en uitzicht.

Na jaren aanmodderen en ongestructureerd zoeken en bezoeken, heb ik me één maand lang dagelijks op immoweb gestort om slechts een zeer beperkte selectie te weerhouden. Een aantal panden bleken ondertussen reeds verkocht te zijn en uiteindelijk bleven er 2 over; een oud, karaktervol appartement en een renovatieproject met een ruimere keuze. We hebben na het bezoek aan het eerste niet lang getwijfeld. Volgende week zijn we definitief eigenaar van een appartement aan de rand van die bewuste vijfhoek, zonder buitenruimte of parkeergelegenheid, maar met karakter én ruimte (160m²) én een uitzicht (180° over en boven Brussel).

Concertagenda - najaar zonder zomer

2007-09-18T01:03:00.000+02:00

Seizoen na seizoen kon je hier “een” concertagenda vinden. Mijn selectie voor dit najaar is meer dan ooit zeer bewust en overwogen. Het *-teken staat gelijk aan ‘niet te missen’!

vr 28/09 – My Brightest Diamond + At the close of everyday – Trix Antwerpen – 7 euro

di 02/10 – Tunng – ABClub – 10 euro
di 16/10 – Jonathan Richman – ABClub – 10 euro *
woe 17/10 – Chuck Prophet & The Mission Express – ABClub – 10 euro
vr 18/10 – Soulsavers featuring Mark Lanegan – Botanique Rotonde – 19 euro
ma 22/10 – Jim White – ABClub – 10 euro *
vr 26/10 – Kula Shaker – Botanique Rotonde – 13 euro
za 27/10 – Siouxsie – Ancienne Belgique – 27 euro
zo 28/10 – Blanche – Botanique Rotonde – 13 euro

di 06/11 – Wilco – Koninklijk Circus – 27/30 euro
vr 09/11 – Willy Mason – Handelsbeurs Gent – 16 euro
woe 14/11 – Beirut – Botanique Orangerie – 19 euro
za 17/11 – Two Gallants – Botanique Orangerie – 16 euro *
zo 18/11 – Ben Weaver – Botanique Rotonde – 13 euro
zo 18/11 – José Gonzalez + Great Lake Swimmers – ABFlex – 20 euro *
zo 18/11 – Will Johnson – ABClub – 10 euro (aftershow voor bovenstaand optreden)
ma 19/11 – Gravenhurst – Botanique Rotonde – 14 euro
do 22/11 – Monsoon – Botanique Orangerie – 13 euro
zo 25/11 – Kurt Wagner (Lambchop) – Handelsbeurs Gent – 16 euro
di 27/11 - The Good Life - Botanique Rotonde – 13 euro

do 13/12 – Scout Niblett – Botanique Rotonde – 13 euro *
za 15/12 – Tom Russell – ABClub – 10 euro *

1 + 1 = 3

2007-09-18T00:58:00.000+02:00

Sinds de geboorte van Emile, nu 2 weken geleden, heb ik me overgelaten aan indrukken en observaties. Het is pas vandaag dat ik de draad weer opneem en het probeer te verwoorden, beetje bij beetje. De felicitaties; geschreven, gesproken of onder de vorm van een comment op deze blog, zijn in dank aangenomen. Gun me nog even die wereld waarin Emile en zijn moeder centraal staan.

Voor de goede orde, beelden van Emile bekijk je op mijn fotoblog. Onder de collectie “Mensen” vind je de set “Emile”.

Emile - 3,660 kg - 50 cm

2007-09-04T23:41:00.000+02:00

Geboren te Ukkel, om 9u45 deze ochtend. Na één slapeloze nacht en een overrompelende dag komt het besef dat we vanaf heden met drie zijn.

Aftellen

2007-08-21T14:53:00.000+02:00

Wellicht ben ik niet de enige die aftel, maar iedereen heeft zo zijn/haar reden.
Hier kan je een andere aftelling volgen en krijg je tekst en uitleg over “01.20.09”!

Nu leest U het eens elders (32)

2007-08-21T14:42:00.000+02:00

“... de heerlijkste alombekende authentieke recepten, herwerkt op een hedendaagse manier.”

Gelezen op de verpakking van een tetrapack kervelsoep met balletjes.

In het Frans luidt het laatste deel van de zin: “remises au goût du jour”.

Surrealisme anno 2007

2007-08-21T14:37:00.000+02:00

Ceci n’est pas un autobus.

De hemel boven Brussel - fotoblog

2007-08-10T00:21:00.000+02:00

26 beelden haalden deze blog, maar ondertussen zijn recentere beelden te zien op mijn fotoblog in de set “Brussel”. Vanaf heden kan je ook jouw beelden toevoegen aan deze groep. De enige voorwaarde is dat er minstens sporen van of één vliegtuig in beeld zijn. Ik ben alvast benieuwd hoe anderen met deze minimale beperking omgaan.

Mijn 49^ste beeld:

Sporen boven de Kunstberg

Bewegende pixels

2007-08-09T22:44:00.001+02:00

Wat begint met “rat” en eindigt op “oei” belooft weinig goeds en is bij voorkeur te mijden. En eerlijk gezegd, prikkelend kun je deze Vlaamse ratatouille ook niet meteen noemen.

Gelukkig circuleert er een versie van Pixar die een geheel andere dimensie introduceert. De film “Ratatouille” is zoals vele critici aangeven een feest voor het oog. Of je naderhand onmiddellijk zin hebt om in het duurste restaurant van de stad te gaan eten, laat ik in het midden.

Erger je ook niet onnodig aan de paar belerende momenten maar geniet bij voorkeur van de beelden en grappige momenten. Om het allemaal ten volle gezien te hebben, zal je wellicht meerdere malen naar de cinema moeten of de DVD-versie afwachten. De film heeft geen echt hoogtepunt, maar op geen enkel ogenblik valt een zwakte waar te nemen. Ooit waren Disneyfilms voor kinderen bedoeld, maar dat idee mag je opbergen.

De laatste maand

2007-08-07T02:53:00.000+02:00

Dit komt nakend dichtbij! De voorziene datum is nog steeds 7 september en ik hou mij alvast hieraan. Toen ik tijdens de laatste echografie opperde dat ze op basis van de metingen die datum toch wel konden bijstellen (lees: verfijnen), kreeg ik een verontwaardigde blik van de gynaecologe. En de vroedvrouw maakt al maanden gewag van 3 weken voor tot 2 weken na de uitgerekende datum. Omtrent die uitgerekende datum heb ik ondertussen al vernomen en noodgedwongen geaccepteerd dat het je reinste “nattevingerwerk” is. De gehele meute van deskundigen maakt vanaf het begin al een rekenfout die tot 2 weken kan oplopen en houdt bovendien geen rekening met de wispelturigheid van de natuur. Kortom, het is en blijft tot het allerlaatste een wilde gok!

Dat alles neemt niet weg dat ik ondertussen genoten heb van de groeiende buik, een zekere band heb met dat kleine wezen in die buik en geniet van de stralende blik van de toekomstige moeder. Deze laatste heeft trouwens op geen enkel moment onhebbelijkheden aangekweekt, tenzij wat vergeetachtigheid.

Gisterenavond heb ik ter voorbereiding alvast het hoofdstuk “De bevalling kondigt zich aan” uit de uitgebreide en geheel herziene editie van “Bevallen en Opstaan” uit 1986 gelezen. Het verlies van de slijmprop, het breken van de vliezen, de weeën, de drie fazen van de ontsluiting, het toucheren, de uitdrijving en de pershoudingen hebben geen geheimen meer voor mij. Ook de “opmerkingen voor metgezellen” heb ik aandachtig gelezen. Van nature ben ik zeer rustig en dat zal terplaatse van pas komen. Dat concludeerde ik na deze lectuur.
Op dit ogenblik blijft het allemaal nog een verrassing, maar ik ben wel zeer benieuwd.

Nu leest U het eens elders (31)

2007-08-07T02:03:00.000+02:00

"Het lijkt erop dat de voedselvergiftiging veroorzaakt is door het eten van diepgevroren hamburgers zondagmiddag."

Er waren blijkbaar geen andere middelen voor handen om op deze warme dag voor de nodige afkoeling te zorgen...

Gelezen in De Standaard (5/8) - Jonge scouts in Hannuit slachtoffer van voedselvergiftiging

Nu leest U het eens elders (30)

2007-08-02T17:03:00.000+02:00

“Aangezien ik je niet meer mocht kussen gisteren, wat doe je vanavond?”

Dit sms-bericht van een vriend was niet voor mij bestemd, maar ondertussen weten we het allemaal...

Mijn wereldkaart

2007-08-02T16:26:00.000+02:00

Via onderstaande link kan je op de wereldkaart en kaart van Europa de bereisde landen rood kleuren. Het lijkt me vooral handig om op basis hiervan de eerstkomende bestemmingen te gaan bepalen. Eén blik op mijn wereldkaart maakt duidelijk dat ik naar Zuid-Amerika wil!

create your own visited country map
En op basis van de kaart van Europa zal het Oost-Europa worden.

create your personalized map of europe

Post 500

2007-08-01T00:30:00.000+02:00

Op de valreep, net voor we de zomer als voltooid verleden beschouwen, pleeg ik mijn 500^ste post. Klaar voor de volgende 500. Tijd om terug te blikken en vooruit te kijken. Te evalueren, indien dat wenselijk zou zijn. Een blog is niet meer dan een gebroken spiegel; sommige reflecties halen het, ander niet. Op een herfstavond ben ik eraan begonnen en sindsdien is het volume opgelopen. In woorden en beelden. Het volume staat ongeveer gelijk aan een gemiddelde roman. Geen thriller.

Schipperen tussen beeld en tekst

2007-07-30T22:51:00.000+02:00

Een paar weken geleden kreeg deze blog een fris uiterlijk. Sindsdien werd aan de fotoblog gewerkt en vandaag is het besluit genomen; minder foto’s op deze blog.
Reeksen zoals “De hemel boven Brussel” en “Ondoorzichtig glas” krijgen een waardig vervolg op de fotoblog. Je zal hier enkel bij hoge uitzondering of als smaakmaker voor een hele reeks beelden nog foto’s aantreffen. Deze striktere opdeling lijkt me logisch.

3 van 3001

2007-07-26T22:45:00.001+02:00

Na bijna 3 weken houden nog slechts 3 citaten stand. Ze zijn zeer verschillend, maar toch van alle tijden. De rode draad doorheen de 3 citaten is dat ze, ondanks dat ze decennia geleden opgeschreven werden, niet moeten inboeten aan slagkracht en opmerkelijk actueel blijven. Ze zijn uitgesproken kritisch en bovenal relativerend.

De eerste is van Thor Heyerdahl, de vlottende Noor. Hij overleed in 2002 en is vooral bekend van zijn Kon-Tiki-expedities in de tweede helft van de jaren 70.
“Vooruitgang is het vermogen van de mens om simpele dingen gecompliceerd te maken.”
Aan de vooravond van de technologische revolutie deed de man wat ze eeuwen geleden ook deden; varen op kennis en inzicht van natuurkunde, meteorologie en nog enkele van die vergeten wetenschappen.

De tweede is van Anton Tsjechov, de Russische toneelschrijver en arts. Hij overleed in 1904 en vond vooral zijn inspiratie in de menselijke ellende die hij, kortstondig als arts, ervaarde.
“De onuitstaanbaarste mensen zijn provinciale beroemdheden.”
Stadsvlucht was destijds wellicht een ongekend fenomeen, maar hij wist wel dat de provincie synoniem stond voor achtergesteld.

De derde is van Freek De Jonge, Neerlands Hoop in bange dagen. Hij werd geboren in 1944 en is nog steeds actief als theatermaker en zoveel meer.
“Er is pas sprake van een ramp als het rampenplan niet werkt.”
De man liet geen enkele gelegenheid onbenut om zijn progressief, links publiek te laten bulderen met de meest foute, rechtste grappen.

De hemel boven Zuid-Zweden (3)

2007-07-26T20:15:00.000+02:00

Hulpvaardig

2007-07-26T00:56:00.000+02:00

Als ik mensen zie sukkelen met een stadsplan, vraag ik beleefd of ik kan helpen. Meestal slaag ik erin hen de weg te wijzen. Maar gisteren werd ik opgehouden door een wagen met Nederlandse nummerplaat en een neger achter het stuur, die me in het Frans vroeg ‘waar zijn de Chinezen?’

De hemel boven Kopenhagen

2007-07-25T21:57:00.000+02:00

Rosenborgpark te Kopenhagen, Denemarken.

De hemel boven Brussel (26)

2007-07-25T20:09:00.000+02:00

Nu leest U het eens elders (29)

2007-07-22T01:30:00.000+02:00

In het noorden van Europa worden de Flagada’s weggelachen. Met onuitwisbare verf werd de eigenaar van dit voertuig op zijn verfoeilijk gedrag gewezen. Vertaald staat er “Milieuzwijn” op de flank van deze 4x4, die op de koop toe ook nog ingeschreven werd als lichte vrachtwagen!

Nostalgie in Ribe

2007-07-22T01:10:00.000+02:00

Op het Deense schiereiland (Jylland) houden we halt in Ribe, dat zichzelf promoot als de oudste stad (19.000 inwoners!) van Denemarken. ’s Avonds rijden een aantal oldtimers bij de oude haven op een braakliggend terrein en even later lijkt dit een geïmproviseerde meeting. Flanerend tussen de blinkende wagens en fiere eigenaars komt de tekst van Bright Eyes’ ‘Classic Cars’ toepasselijk naar boven ... “the best countrysingers die in the back of classic cars” ...

Meer foto’s (Renault Dauphine, Alfa Romeo Spider, Volvo 544 en deze Chevrolet Corvette) kan je bekijken op http://www.flickr.com/photos/lyramids-post onder “Buitenland”.

De hemel boven Brussel (25)

2007-07-21T23:19:00.000+02:00

Op de nationale feestdag is het natuurlijk ook eventjes feest aan de hemel boven Brussel, in bijzonder onder de vliegroute van de miltiaire toestellen richting stadscentrum voor de parade.

Die Autobahn

2007-07-19T02:47:00.000+02:00

Zijn Duitse autosnelwegen “überhaupt” sexy? Veelal niet, op enkele uitzonderingen na.
59 of 204?

Met dank aan L.W. (passagier) voor de foto’s.

De hemel boven Zuid-Zweden (2)

2007-07-18T23:15:00.000+02:00

De hemel boven Zuid-Zweden (1)

2007-07-18T22:56:00.000+02:00

Glas is niet doorzichtig (4)

2007-07-08T03:33:00.000+02:00

Opvoeden in beeld

2007-07-08T02:43:00.000+02:00

De hemel boven Brussel (24)

2007-07-08T02:12:00.000+02:00

Terugblikken (12) – Tuol Sleng of S-21, Phnom Penh, Cambodia

2007-07-07T01:03:00.000+02:00

Het is nog steeds onbegrijpelijk dat onze geschiedenisboeken met geen woord reppen over de genocide die tijdens de tweede helft van de jaren 70 in Cambodia heerste. Vandaag staat het land synoniem voor de magistrale tempels van Angkor Wat, maar in het centrum van de hoofdstad Phnom Penh vormt de voormalige Tuol Sleng gevangenis (codenaam S-21) een stille getuigenis van een heel nabij verleden.

Je merkt ook niets meer van de terreur van het regime van Pol Pot, tot je gaat beseffen dat 95% van de bevolking geboren is na 1979. Zo stil word je ook bij een bezoek aan het museum.

Bruxellisation

2007-07-07T00:39:00.000+02:00

Hoewel de Franstalige versie van Wikipédie het fenomeen (en néerlandais ‘verbrusseling’ *) situeert in het verleden, is het helaas nog steeds aan de orde. Het RAC, Rijks Administratief Centrum, werd enkele jaren geleden verkocht aan een Nederlandse promotor en de renovatie is in handen van oppermeester Jaspers & Co. De Martinitoren, ooit een hoogtepunt van modernistische architectuur in Brussel, werd schaamteloos afgebroken en vervangen door de kille glazen Dexia Tower, waar diezelfde Jaspers uitvoerend architect was. Ook het ‘façadisme’ dat opgang zou gemaakt hebben tijdens de laatste decennia van de vorige eeuw in Brussel, kan op naam geschreven worden van diezelfde Jaspers. Hij was destijds de architect van het hoofdkantoor van de Kredietbank (heden KBC) aan de Havenlaan, dat nog steeds geldt als de eerste aanzet van deze onvolkomen strekking.

Op diezelfde Franstalige versie van Wikipédia wordt façadisme geillustreerd met een mooi voorbeeld uit 2006! Op nog geen boogscheut van dat voorbeeld wordt vandaag een nieuwe mijlpaal gerealiseerd. Gestut met gele stijgers worden de gevels van het Anspachcentrum, langs de centrumlanen, recht gehouden, terwijl de inhoud deskundig afgebroken wordt door meesterafbreker De Meuter.

* Een eenvoudige zoekopdracht naar ‘verbrusseling’ op de Nederlandstalige versie van Google levert helaas vooral vragen en antwoorden omtrent het BHV-dossier op...

3001 citaten

2007-07-06T23:14:00.000+02:00

’t Was op vraag van mijn zus dat ik voor haar verjaardag op zoek ging naar een boek met citaten. Ik stuitte op een exemplaar met 3001 citaten, netjes gerangschikt volgens thema. Net voor het onherroepelijk in de geschenkverpakking aan mijn kritische blikken weggleed, heb ik het nog even doorbladerd. Naast de vele onbekende persoonlijkheden trof ik ook de klassieke grootmeesters aan; oude Grieken en Romeinen, Churchill, Wilde, Tsjechov,...

Wat me opviel bij het lezen van enkele citaten was dat de context ontbrak. Hierdoor leken ze allemaal middelmatig of erg gedateerd. De kracht van een citaat zit echter veelal vervat in de omstandigheden waarop het uitgesproken en/of neergeschreven werd. Ondanks dit gebrek ontwaar ik de nobele boodschap, die niet zelden een glimlach of herkenning oproept, maar meestal overvalt me ook een droefheid omdat de intrensieke wijsheid zo schromelijk genegeerd wordt. Op een kwartier tijd heb ik er wel enkele ergens neergeschreven, maar hoe langer ik die onaangeroerd laat, hoe waardelozer ze worden.

Mededeling : vormelijke aanpassing

2007-07-05T23:07:00.000+02:00

Wit in plaats van zwart; ik had het al een hele tijd overwogen, maar eindelijk is het zover. Hopelijk maakt dit het lezen aangenamer, zoals wetenschappelijke studies beweren.
Bovendien heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om enkele links toe te voegen.
Mijn fotoalbum (in opbouw) telt voorlopig slechts 45 beelden en mijn andere blog (zonder woorden), die hopelijk na de zomer weer voluit gaat.
Daarnaast enkele medebloggers die ik al lang een link gunde.
En voor alle duidelijkheid; inhoudelijk blijft alles bij hetzelfde.
Opmerkingen? Ik lees het graag.

Overburen (2)

2007-07-05T21:49:00.000+02:00

De hemel boven Brussel (23)

2007-07-05T21:40:00.000+02:00

De tirannie van het raam

2007-07-03T02:24:00.000+02:00

Het raam gunt ons een blik op de wereld, netjes ingelijst of afgelijnd. Niet steeds onze wereld, maar naar analogie van het raam, hanteren beeldscherm, televisietoestel en fotoapparaat een opvallend gelijkaardig formaat. Beeldscherm en televisie confronteren ons zelden met het opgelegde formaat omdat we het kader veelal ondergaan. In de fotografie ligt dat enigszins anders omdat we heel regelmatig de beperking ervaren; het menselijk oog reikt veel verder. De afdruk (weergave van een indruk) is hooguit een deel van onze waarneming. Deze vormelijke tirannie dwingt ons creatief om te springen met de beperking en heet opeens cadrage of beeldinstelling.
Recentelijk werd de term (en vorm) breedbeeld geintroduceerd, maar ironisch genoeg biedt het ons geen bredere kijk. Integendeel, het zadelt ons vooral op met onbehagen omdat het dwangmatig de esthetisch verantwoorde verhouding van de eeuwenoude gulden snede verwerpt.
En hoe zit het dan met onze blik door dat raam? Dat wordt al geruime tijd gemonopoliseerd door de architectuur. Het raam onderging een ware metamorfose en geen enkele vorm is nog ondenkbaar. Zonder er ons bewust van te zijn, hebben we onze blik decennia geleden definitief uit handen gegeven en volledig toevertrouwd aan de architecten. Met wisselend succes.
In Schore (West-Vlaanderen) kan je rustig zittend het uitzicht ervaren, terwijl je voor het breedbeeld in Pamel (Brabant) recht moet staan.

De titel, ‘de tirannie van het raam’, is een vrije vertaling van de titel van de tentoonstelling van schilderijen van cineast Peter Greeneway in Gent, ruim 10 jaar geleden. Over deze en andere tiranniën schreef hij later dit essay.

De Goden versus torenkranen: 1-0

2007-06-30T17:04:00.000+02:00

Was het de dans der Titanen of luchtballetten voor torenkranen?

De bouwwerf (triangle Joyeuse Entrée, Cortenbergh & Loi) aan het Schumanplein telde tijdelijk 5 torenkranen, waarvan de hoogste 83 meter. Afgelopen woensdag werd die vijfde geplaatst, maar vrijdag al weer afgebroken. Een kleine verzakking (14 millimeter) aan de basis gaf op de maximale hoogte meer dan 1 meter afwijking waardoor deze kraan niet optimaal zou kunnen ingezet worden.

Hier vind je meer beelden van het ‘tijdelijke’ ballet.

Broodje Brussel in het Jubelpark

2007-06-30T16:15:00.000+02:00

Het Horta-Lambeauxpaviljoen werd pas in 1909 geopend, terwijl het initieel deel had moeten uitmaken van de Wereldtentoonstelling in 1899. Oorzaak hiervan is tweeledig; enerzijds verliep de samenwerking tussen Horta en Lambeaux bijzonder stroef (beide heren konden elkaar niet luchten), anderzijds had de opdrachtgever (de Belgische Staat) en in bijzonder de regering het moeilijk met het kunstwerk. Niet de vele dames met onbloot bovenlichaam, maar een centrale figuur die de zelfverminking (zelfdoding) symboliseerde, stuitte op hevig katholiek verzet.

Het kunstwerk is wellicht het grootste in zijn soort, opgetrokken uit massieve blokken Carrarra-marmer. Het staat symbool voor de menselijke driften (de Franse vertaling “passions” is ondermaats) en kan op verschillende manieren ‘gelezen’ worden. Het bevat tal van verwijzingen uit de kunst en hanteert mythologische, religieuze en wereldlijke themas.

Het paviljoen is een van de oudste bouwwerken van Horta en daarmee niet zo verwant met zijn later werk. Hier bouwde hij een klassiek gebouw met Griekse en Romaanse elementen. Het glazen dak, de enige lichtinval, zorgt voor een opmerkelijke belichting van het kunstwerk.

Nog meer foto’s vind je op http://www.flickr.com/photos/lyramids-post
Het paviljoen is enkel te bezoeken op afspraak. Uitzonderlijk was het afgelopen donderdag (28/6) te bezoeken in het kader van Broodje Brussel.